Etter nokre late dagar i Santa Teresa, har vi no forflytta oss til Montezuma. Her bur vi paa eit hostel med stranda, palmar og hengekoeyer rett utanfor doerstokken. Vi sovnar og vaaknar til boelgebrus. Herleg, herleg.












I gaar var vi derimot paa eit lite jungeleventyr der vi sveva gjennom tretoppane paa fleire zip-lines. Den eine strekninga tok vi til og med opp-ned:) Sidan vi var saman med ein stor amerikansk gjeng fraa eit bryllaup vart det ein del venting paa plattformane, og vi maatte bli sikra til trestammane som hundar i band.









Kvelden tilbrakte vi under stjernehimmelen paa stranda, med hodelykt, kortstokk, Jack Johnson paa hoegtalarane og krabber som proevde aa bite oss i taaa.

Dagen i dag har vi brukt i ein nasjonalpark. Vi vandra rundt i uroert jungel blant broeleapar og det vi mistenker var ein leopard. Fraa den tjukke jungelen rett ved stien hoeyrte vi nemlig ei uvennleg knurring. Og daa Silje paapeikte at paa lista over dyr var det eit kattedyr som er i slekt med leopard, blei vi ein smule satt ut. Sjoelv om han som jobba der sa at den typen dyr er veldig sjeldne aa sjaa, er vi endaa ikkje heilt overbevist.

Godt med litt is i varmen, eller ka Torlaug...?
HE HE

Late dagar paa Stillehavskysten

Sidan mandag har vi tatt livet med ro i Santa Teresa. Her er ein chill atmosfaere, folk raanar rundt paa firhjuling og moped i staden for bil. Rett uttafor doera finn vi baade strand og jungel. Det myldrer av landkrabber og gekkoar, og i trea
klatra broeleapane. Vi merkar at vi har gaatt av aa slappe av litt, saa det har blitt nokre timar svingande i hengekoeya. Guro og Anne sleika sol paa stranda, medan Silje skvulpa rundt i vatnet med surfebrettet under armen. I ny og ne klarte ho aa fange nokre boelger, kjennast paa kroppen!














Midt under pannekakemiddagen dukka plutseleg eit kjent ansikt opp! KRISTINE! Ho er komt tilbake og familien er igjen gjenforent. Det skal feirast i kveld med vin, ost og kjeks.

Paa nye eventyr i jungelen

Vi fikk meirsmak sist vi rafta, og klarte oss ikkje berre med en gang. I dag rafta vi i jungelen i ei elv som er paa topp5-lista over verdens beste elver aa rafte i. Naturen og regnskogen rundt var ubeskrivelig og fantastisk! Kunne minne om Avatar, for dei som har sett den filmen. I rafting gaar skalaen opp til 5 som er det mest heftige og paa grensa til farlig, og i dag var vi oppe paa 4+! Det var litt meir enn forrige gang, og veldig spennande! Vi storkosa oss, med andre ord. Vi har lagt ut endel bilder fordi ansiktsuttrykka er ganske priceless. Klikk inn paa bilda for aa sjaa, for dei som er spesielt interesserte :)


























































I gaar, paa sjoelvaste 1.mai, fikk vi vere med vaar norske venn Bjoern heim til vafler og brus, noke som smakte himmelsk etter 3 mnd fravaer. Vi blei verta godt opp og kosa oss med bilder fra Sunnfjord. Som om det ikkje var nok, var vi og saa heldige aa faa med oss et ekte, heimelaga norskt grovbroed. Det merkast at Bjoern har fleire aar bak seg som kokk! Nam nam. Fekk hilse paa fleire familiemedlemmer som kom innom paa besoek, og trivdes godt i en svaert heimekoselig atmosfaere!

Overgår egne grenser!

Ja, i dag har vi gjort det store. Vi har nemlig hoppa BUNGEE!! Tidlig i dag blei vi plukka opp av Extreme Waves og kjoert midt uti jungelen. Der moette det oss ei 80 meter hoeg bru og den skulle vi - mot all sunn fornuft - hoppe fra. Det var helt fantastisk!! Vi er fortsatt i live og veldig fornoegd med at vi faktisk klarte det. Et aldri saa lite sug i magen :)

Filmane ligg paa youtube, og vi faar desverre ikkje til aa legge opp kobling. Saa for dei som er nybegynnar paa data, berre merk og hoegreklikk linken, trykk paa kopier, hoegreklikk igjen oppe i webadressefeltet, trykk paa lim inn og avslutt med enter. Om dette ikkje gjer deg noko klokare, soek hjelp hos ein meir erfaren :p

Her er link til Silje sitt hopp:

http://www.youtube.com/watch?v=EozNMV70n5M"

Her er link til Anne sitt hopp:

http://www.youtube.com/watch?v=8-wv0e5xi6I"

Her er link til Guro sitt hopp:

http://www.youtube.com/watch?v=HB6wXNuF4C4"

(Nokre av hyla du hoere paa Anne og Guro sine er ikkje berre deira, men fra en fortsatt gira Silje som ser paa fra brua).

Her er bilder av oss i aksjon:













Med i adrenalinpakken vaar var ogsaa rappellering ned et fossefall og tarzan swing 40 meter over bakken. Vi fikk bokstavelig talt dusja oss under rappelleringa mens vi firte oss nedover den sleipe fjellsida. Vi storkosa oss. For en gangs skyld hadde vi faktisk en NORMAL instruktoer. Han var lur og utspekulert og sendte oss ut i Tarzan swing naar vi minst venta det.


















Overraska Silje og Guro i Tarzansving:

Safe and sound in San Jose

Vi ankom i gaar San Jose til regn og torden. Naar vi vaakna var sola heldigvis framme, men no i regntia maa vi nok rekne med noken vaate ettermiddaga framover. Vi har faatt tilbakemelding fra Kristine om at ho er trygt framme i La Paz etter lange bussturar og en lang omvei pga et demonstrasjonsbaal. I dag har vi moett en kjernekar fra sjoelvaste Foerde som er busett her i San Jose. Han er onkelen til en kjenning av Guro, og stilte velvillig opp og viste oss baade byen og stampuben hans. Koselig! I kveld blir det sikkert en tur paa kino, og saa er vi noedt til aa sette oss ned og legge en slagplan for vidare reising oppover Mellom-Amerika.

Siste dagane i Peru

No er vi tilbake der vi starta, i Lima paa det same, koselege hostellet som sist. Her chilla vi i hengekoeye og det er egentlig ikkje saa mykje paa dagsplanen. Bortsett fraa vaar daglege dose med McFlurry. Og daa er det ikkje snakk om den same McFlurry som vi har i Norge, men ein utanomjordisk god med oreokjeks og varm sjokoladesaus. MMMMMMMMMMMMMMMMMMMM! Vi vurderar aa sende inn eit anonymt tips til McDonalds i Norge, med lovnad om at dei faar iallfall auka salet med fire personar.


Fraa spoek til alvor; paa veien fraa Huachachina til Lima stoppa vi innom Paracas og tok ein baattur til Ballestas Islands. Desse er ogsaa kjent som fattigmanns Galapagos.










Oeyne kunne by paa baade klumsete pingvinar, late sjoeloever og dritande fuglar. Ein eim av bajselukt moette oss og det reiv i nasebora. Ellers vart vi vitne til ein pingvin som stod aa venta paa ei boelge, bomma, tok ein ufrivillig salto og landa paa haue.









I morgon flyr vi nordover til Costa Rica, mens Kristine er vel snart vel framme i Bolivia. Ho har reist tilbake for aa besoeke nokre bekjente og kjem etter oss om ei veke. Undervegs kjem ho til aa sende oss oppdateringar paa korleis det gaar.

Sandboarding i oerkenen

Her befinner vi oss for oeyeblikket, midt i en oase i den peruvianske oerkenen. Daa seier det seg sjoelv at vi maatte proeve sandboarding. For aa komme oss opp paa sanddynene vart vi frakta i en saakalla buggie, som ser ut som et bur med sete og motor i bilformat. Det var nett som aa kjoere berg- og dalbane, og vi rasa ned dei brattaste skraaningane vi aldri hadde trudd var mulig aa kjoere ned! Vi foelte G-kreftene pressa paa og hylte om kapp med motoren. Vi hadde aldri sett for oss at det var den delen som kitla mest i magen!

Vel framme paa sandboardingplassen vart vi utstyrt med brett og stearinlys til smoering, og bokstavelig talt dytta utfor kanten. Vi var kanskje en smule flinkare til aa ligge paa magen paa brettet enn aa staa paa det. Fort gjekk det iallefall, spesielt i det siste stupet..